| Het tuinhuis was naar verluidt een gift van de aannemer die het achterhuis (anno 1899) met acht appartementen met zit- en slaapkamers bouwde. Hier werden bejaarde dames gehuisvest, koken en eten gebeurde centraal. Verpozen deden de vrouwen in de beschutte tuin. Deze was volledig ommuurd en bood uitzicht op de Zuidertoren. Hadden zij nog geleefd, dan hadden zij een paar jaar geleden daarop onze restauratiemetselaars aan het werk gezien, met als hoogtepunt de herplaatsing van de herstelde uurwerkplaat. Dan hadden ze ook gezien hoe onze vaklieden ter plekke met een mobiele werkplaats de verschillende roedes en randen herstelden. De bij de uitbouw van het oorspronkelijke 18e eeuwse pand betrokken bouwer koos voor een Oosterse variant voor het tuinhuis. Chaletstijl, met de mogelijkheid om binnen of beschut buiten te zitten. Bij de restauratie werd rekening gehouden met diverse toekomstscenario's, zonder de basis aan te tasten. In het prieel kwam een houten vloer. Geschikt voor toekomstig gebruik als theehuis bijvoorbeeld. Onze restauratie projectleiders zijn gewend dat monumentale en historische gebouwen herbestemd worden voor een andere gebruiksvorm. Dat is vaak de enige manier om een gebouw in stand en - belangrijker nog - op peil te houden. Door al vroeg in een dergelijk proces betrokken te zijn, geven onze projectleiders deskundige adviezen over de delicate balans tussen geschiedenis, gebruik en gemak. Voorlopig staat ons werk te stralen in de besloten tuin van het Snouck van Loosenhuis. Klik op de link hieronder voor een uitgebreide presentatie van het proces. |